De stiltereporter

Piepje links. Twee piepjes rechts. Weer eentje links. Bolletjes en pieken die boven de grafiek uittorenen. De oorarts legt haar pen neer. “Er is niks mis met uw oren, juffrouw. Integendeel. U beschikt over een buitengewoon goed gehoor.”

Wat is dan het probleem? Omdat mijn oren zowat alle auditieve prikkels tegelijk en ongefilterd doorsluizen naar mijn hersenen, draait mijn grijze massa geregeld overuren. De oorsuizingen die mij ‘s nachts in bed weleens wakker houden, zijn daar een vervelend gevolg van. Die nachtelijke ruis is – poëtisch gezegd – de echo van alle geluiden die zich de voorbije dag in mijn oren binnendrongen.

Gehoorschade heb ik dus niet. Dat is goed nieuws. Maar vermoeidheid, concentratiestoornissen, geheugenproblemen en algemene irritatie des te meer. En hoe meer ik erop let, hoe meer ik besef dat er overal lawaai is. Op straat, op de bus, op kantoor en zelfs in mijn eigen appartement. Waar kun je vandaag nog echte stilte beleven?

In een poging om mijn mentale gezondheid en fysiek welzijn een boost te geven, ga ik op zoek naar plaatsen waar de wijzer van de decibelmeter niet langer uitslaat naar rechts. Als stiltereporter laat ik me – vooral voor mezelf, maar ook een beetje voor u – onderdompelen in ‘the sound of silence’ om te zien wat het met mij doet.

Advertisements

Powered by WordPress.com.

Up ↑